Liturujia ya Mesopotamia

Kutoka Wikipedia, kamusi elezo huru
Rukia: urambazaji, tafuta
Amen kwa Kiaramu cha Mashariki.

Liturujia ya Mesopotamia ni liturujia maalumu yenye asili katika Mesopotamia ya kale, ambayo kimapokeo inatajwa kama imetokana na Mtume Thoma, na inatumiwa hasa na Wakristo Waashuru na Wakaldayo wa Iraq na nchi za kandokando, pamoja na Wamalabari wa India kusini, wengi wao wakiwa Wakatoliki na waliobaki Waorthodoksi wa Mashariki ambao wametokana na wale waliotengwa na Mtaguso wa Efeso (431).[1][2] Hata matoleo ya vitabu vya liturujia hiyo ni kiasi kikubwa yamefanywa na Wakatoliki. Lugha yake hasa ni Kiaramu.

Liturujia ya Kimungu[hariri | hariri chanzo]

Askofu wa Kanisa Katoliki la Kisiria la Malabari akishika msalaba wa Mar Thoma unaowakilisha urithi wa Wakristo Wamalabari.

Kuna anafora tatu: ya mitume Addai na Mari, ya Mar Nestori, na ya Mar Theodoro Mfafanuzi. Kati yake, ya kwanza ndiyo ya kawaida zaidi.

Yanafanyika masomo matano, manne au walau matatu, kutoka: (a) Torati; (b) Manabii, yaani vitabu vingine vya Agano la Kale; (c) Matendo ya Mitume; (d) Nyaraka za Mtume Paulo; (e) the Injili. Mawili ya mwisho hayaachwi kamwe.

Kalenda[hariri | hariri chanzo]

Mwaka wa liturujia umegawanyika katika vipindi vya wiki sabasaba hivi, vinavyoitwa Shawu'i: Majilio (yanayoitwa Subara, "Kupashwa Habari"), Epifania, Kwaresima, Pasaka, Mitume, Joto, Elia na Msalaba, Musa na "Kutabaruku" (Qudash idta).

Tanbihi[hariri | hariri chanzo]

Viungo vya nje[hariri | hariri chanzo]