Leo wa Ohrid

Leo wa Ohrid ( alikufa 1056) alikuwa kiongozi wa kanisa la Byzantine wa karne ya 11 kama Askofu Mkuu wa Ohrid (1037–1056) na mtetezi wa maoni ya Patriarchate ya Kiekumeni ya Constantinople katika migogoro ya kitheolojia na See of Rome, ambayo ilifikia kilele katika Mfarakano wa Mashariki-Magharibi wa 1054.

Maisha

Hakuna kinachojulikana kuhusu maisha ya mapema ya Leo. Wakati fulani baada ya 1037, aliteuliwa kuwa Askofu Mkuu wa Ohrid, ambapo kabla yake alikuwa ameshikilia wadhifa wa chartophylax katika Hagia Sophia huko Constantinople .

Chini ya Patriaki Michael Keroularios (1043–59), Leo alitumwa kama msemaji wa Constantinople kwenye mijadala ya kitheolojia na makasisi wakimwakilisha Papa wa Roma kusini mwa Italia . Alirudia maoni yake katika barua ya 1053 kwa Askofu John wa Trani, ambayo hata hivyo ilielekezwa kwa Papa na maaskofu wote wa Kilatini . Katika barua hii, "Leo kwa mara ya kwanza alihamisha utengano wa kidini kati ya Mashariki na Magharibi kuelekea masuala ya kiliturujia na nidhamu" (J. Meyendorff), na kulaani desturi mbalimbali za Kanisa la Magharibi kama vile kula nyama iliyonyongwa, na damu, kufunga Jumamosi (kinyume na Baraza la Trullo), au masuala madogo madogo ya ibada. Hata hivyo, hoja muhimu zaidi ya mzozo ilikuwa matumizi ya mkate usiotiwa chachu ( azyma ) ya Magharibi kwa ajili ya kusherehekea Ekaristi, ambayo ilisababisha mjadala mkali uliofanywa katika mfululizo wa barua na Kadinali Humbert wa Silva Candida, ambao hatimaye ulisababisha misheni ya Humbert kwenda Constantinople mnamo 1054 na kukamilika kwa Mgawanyiko Mkuu kati ya Roma na Mashariki kupitia laana zao za pande zote, na kusababisha kuwepo kama Makanisa tofauti ya Kanisa Katoliki la Roma na Kanisa la Orthodox la Mashariki .