Jun Tsuji
![]()
Makala hii ina dalili ya kutungwa kwa kutegemea programu ya kompyuta kama vile "Google translation" au "wikimedia special:content translation" bila masahihisho ya kutosha. Watumiaji wanaombwa kuchunguza tena lugha, viungo na muundo wake. Wakiridhika na hali yake wanaweza kuondoa kigezo hiki kinachoonekana kwenye dirisha la kuhariri juu ya matini ya makala kwa kutumia alama za {{tafsiri kompyuta}} .
Tsuji Jun (4 Oktoba 1884 – 24 Novemba 1944) alikuwa mwandishi wa Kijapani: mshairi, mwandishi wa makala, mchezaji wa tamthilia na mtafsiri. Pia ameelezewa kama Dadaist, nihilisti, Epicurean, mchezaji wa muziki wa shakuhachi, mwigizaji na Bohemianism. Alihusika katika tafsiri ya kitabu cha Max Stirner The Ego and Its Own na cha Cesare Lombroso *The Man of Genius* kutoka kwa Kiingereza hadi Kijapani.
Alizaliwa huko Tōkyō, Tsuji alitafuta kimbilio katika fasihi kutoka kwa utoto aliouelezea kama "hakuna kingine isipokuwa umaskini, shida, na mfululizo wa matatizo ya kisaikolojia".[1]Alijivunia kazi za Tolstoy, Kōtoku Shūsui's anarkia ya kijamaa, na fasihi za Oscar Wilde na Voltaire, miongoni mwa wengine wengi. Baadaye, mnamo 1920, Tsuji alijulikana kwa Dada na akajitangaza kuwa Dadaist wa kwanza wa Japan, jina ambalo pia lilidaiwa na mpenzi wake wa wakati mmoja, Shinkichi Takahashi. Tsuji alikua mtetezi mkuu wa Stirnerite anarkia ya kiubinafsi, ambayo ingekuwa jambo la kutofautiana kati yake na Takahashi. Aliandika moja ya utangulizi wa mashairi ya maarufu mwandishi wa mashairi ya kike Fumiko Hayashi mwaka 1929 (I Saw a Pale Horse* au *蒼馬を見たり* — *Ao Uma wo Mitari*) na alikuwa akti katika mizunguko ya sanaa ya kimapinduzi ya wakati wake.
Anarkia ya Kibinafsi
[hariri | hariri chanzo]Tsuji alikumbatia falsafa ya Epicurus, na sifa nyingi za Epicureanism zinaonekana katika mtindo wake wa maisha. Kwa mfano, Tsuji aliepuka kushiriki moja kwa moja katika siasa na alitafuta aina ya ataraxia, ambayo alionekana kuwa na uwezo wa kuipata kupitia utalii wa kutangatanga na egotism|Egoism.[2] Alitumia pia muda wake hasa kujaribu kufurahia maisha rahisi bila ya mateso (tazama) Aponia.[3]Ingawa maandiko yake yana umuhimu, inaonekana kuwa msisitizo wa Tsuji mwenyewe ulikuwa katika kukuza mtindo wa maisha wa majaribio na huru. Sehemu kubwa ya maandiko ya Tsuji yanaelezea falsafa iliyo nyuma ya hili, pamoja na mchakato wa kibinafsi ambao Tsuji alipitia kuelekea lengo hili. Kama alivyosema Hagiwara Kyōjirō (:ja:萩原恭次郎|萩原 恭次郎), “Tsuji alichagua kutokujieleza kwa kalamu zaidi kuliko alivyochagua kujieleza kwa njia ya maisha, kama inavyonyeshwa na utu wake. Hii ni kusema, Tsuji mwenyewe alikuwa kipengele cha kazi ya kujieleza kwake.”[4]
Kifo cha Epicurean
[hariri | hariri chanzo]Moja ya tamthilia maarufu aliyoiandika Tsuji ni ya dadaist/absurdist Kifo cha Epicurean (享楽主義者の死 Kyōraku-shugi-sha no Shi), ambapo mhusika lazima akabiliane na Panta rhei (Heraclitus), au asili ya muda wa kila kitu. Tsuji aliona dhana ya Panta Rhei kuwa na uhusiano na Creative Nothing ya Stirner, ambapo upungufu wa kila kitu unatoa fursa ya ubunifu na mabadiliko. Tsuji pia aliona hili likihusiana na dhana ya Ubudha ya kutokuwepo.[5]
Katika Kifo cha Epicurean, Tsuji anatoa maoni kuhusu uharibifu wa Ryōunkaku (Mnara wa Kujivunia Mawingu) katika eneo la Tokyo alilokuwa akiishi mara kwa mara,Asakusa. Jengo hili lilikuwa skyscraper ambalo lilikuwa ni alama muhimu ya moderni katika Japan, [6]Na uharibifu wake katika tetemeko kubwa la ardhi la Kantō la 1923 ulikuwa ishara inayotisha kwa wengi waliouona kama inavyokumbusha Mnara wa Babeli. Waandishi kama Ishikawa Takuboku walieneza umaarufu wa ishara ya jengo hili katika fasihi.[7][8][9] [10]
Marejeo
[hariri | hariri chanzo]| Makala hii kuhusu mwandishi fulani bado ni mbegu. Je, unajua kitu kuhusu Jun Tsuji kama wasifu wake, habari za maisha au kazi yake? Labda unaona habari katika Wikipedia ya Kiingereza au lugha nyingine zinazofaa kutafsiriwa? Basi unaweza kuisaidia Wikipedia kwa kuihariri na kuongeza habari. |
- ↑ 1982. Tsuji, Jun ed. Nobuaki Tamagawa. Tsuji Jun Zenshū, v. 1. Tokyo: Gogatsushobo. 313.
- ↑ 1982. Tsuji, Jun ed. Nobuaki Tamagawa. Tsuji Jun Zenshū, v. 1. Tokyo: Gogatsushobo. 24-25.
- ↑ 1993. Setouchi, Harumi. Beauty in disarray. Rutland, VT: Charles E. Tuttle.
- ↑ 1982. Tsuji, Jun ed. Nobuaki Tamagawa. Tsuji Jun Zenshū, v. 9. Tokyo: Gogatsushobo. 220-221.
- ↑ 2001. Hackner, Thomas. Dada und Futurismus in Japan: die Rezeption der historischen Avantgarden. München: Iudicium. 98.
- ↑ 2005. Ambaras, David Richard. Bad Youth: Juvenile Delinquency and the Politics of Everyday Life in Modern Japan. Studies of the Weatherhead East Asian Institute, Columbia University. Berkeley: University of California Press.
- ↑ 1985. Ishikawa, Takuboku, Sanford Goldstein, Seishi Shinoda, and Takuboku Ishikawa. Romaji diary ; and, Sad toys. Rutland, Vt: C.E. Tuttle Co. 125.
- ↑ 1932. "Tsuji Jun Shi Tengu ni Naru", Yomiuri Shimbun (Newspaper), April 11th Morning Edition.
- ↑ 1982. Tsuji, Jun ed. Nobuaki Tamagawa. Tsuji Jun Zenshū, v. 3. Tokyo: Gogatsushobo. 153. http://www.aozora.gr.jp/cards/000159/files/851.html
- ↑ English translations of Tsuji's work. at The Brooklyn Rail